zaterdag 2 februari 2013

Een blik in het verleden ...

We zijn er met velen door gebeten, dat heb ik al begrepen.
Het verleden... "wie waren die mensen, wat deden ze, hoe leefden ze..."
Die vragen spoken door mijn hoofd zodra ik ergens kom
dat een glimp loslaat uit het verleden. Wanneer ik een kasteel, ruïne,
oude werkmanshuisjes, oude fabriek in mijn visier krijg, slaat mijn verbeelding op hol.
Ik hoor dan bijna het paardenhoefgekletter, de ruisende rokken van de dames,
het huilen van baby's van de kou en ontbeering van het gepeupel, het geluk, verdriet,
voorspoed en tegenspoed ... de omgeving rond mij wordt terug een tafereel
uit lang vervlogen tijden. Uit hun hengsels gevallen poorten worden weer statige ingangen
en met onkruid overwoekerde lanen worden weer prachtige inritten ... 
Hahaha valt het op dat ik veel boeken lees en een grote fantasie heb?!

Bij het uitzoeken van méméetjes spulletjes kregen we deze kaart.
De laatste tijd ging hij al vaak door mijn handen.
Het verre verleden, maar van iemand kort bij ons.

 
Het is de vuurkaart 1914-1918 van Mister Creatuur's overgrootvader.
Hier staan de periodes op waarop hij 'tijdens den veldtocht' heeft gediend
en welke eervolle oorlogsonderscheidingen hij ontving. En daar ga ik weer ...
Door hoeveel handen ging deze kaart al? Wie schreef er in dat mooie sierlijk lettertype?
Hoe voelde hij zich toen hij naar 'den veldtocht' vertrok,
hoe voelde de mensen zich die hij achterliet? Wat gebeurde daar?
Kunnen wij ons dat wel voorstellen? De geluiden alleen al denk ik ...
Welke tragedies, welke kameraadschap, hoeveel mensen stierven er rond hem,
daar in die oorlog? Vechten voor het vaderland, doen ze dat nu nog? Willen ze dat nu nog?
Kan dat nog gevraagd worden van de mannen, de mensen? Het intrigeert mij enorm.


 Zijn meldingskaart hebben we ook gekregen. Zo serieus op die foto, wat dacht hij toen?
En kijk, weer dat sierlijke handschrift.


Ja echt, die fantasie (of is het curieusiteit), het overkomt me elke keer.
En ik moet nooit heel ver gaan zoeken, of héél ver in het verleden teruggaan.
Zo kwam mijn Mister Creatuur gisteren thuis met oude weckpotten uit de kringloopwinkel
(ja wij delen de liefde voor kringloop, leuk héé!). Zoals jullie al wel weten is Mister Creatuur
het tuin- en keukenwonder hier in huis (hip hoi voor mij) en houdt zich graag bezig
met inleggen van groenten, fruit, kruiden, ... noem maar op. Hier is trouwens een hele leuk site,
voor diegenen die dit ook graag doen. Maar de weckpotten dus.
Hij vond hele grote exemplaren en kijk wat daar nu nog ophing.


Labeltjes met wanneer deze potten voor het laatst gebruikt zijn.
Eentje is van 24 augustus 1990, dat is exact mijn ventje zijn 18de verjaardag.
Een ander labeltje is van 22 augustus 1989 :-) Wie schreef dit? In welk huis?
Wat zou er toen in die potten gezeten hebben??

Ik heb nog veel stof om over na te denken :-)


BZN van vandaag:
De Belangrijkste Dingen in het leven
zijn geen Dingen ...

Prettig weekend!
En een hele dikke dank u wel
voor de fijne berichtjes op mijn vorig blogje!

38 opmerkingen:

  1. Een speciaal document zou'k zo zeggen. Goed bijhouden

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geweldig hoor, zo´n Mister Creatuur. Ik heb op zolder ook nog een doos vol weckpotten staan, van de vorige bewoners, zitten helaas geen stickertjes meer op. Fijn weekend!

    Groetjes van Ellebel

    BeantwoordenVerwijderen
  3. heerlijk hè dat wegdromen over vervlogen tijden...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Raar hé dat we zo met het verleden kunnen bezig zijn een teken dat we ouder worden?

    Fijn weekend, geniet zoveel je kan!
    Marina

    BeantwoordenVerwijderen
  5. owww wowie dit is zeker een bijzonder document en nu je het zegt, dit geeft stof tot nadenken

    je hubbie heeft prachtige potten gescoord zeg ♥♥♥

    daar gaan jullie ( vooral hubby ) veel plezier aan beleven

    lieve groet jenneke

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi die oude documenten en de fantasieen die hiermee opgeroepen worden. Zelf koester ik de oude zwart-wit foto's uit mijn mama's jonge jaren waarin zij nog zo onbevangen danst en lacht. Fijn om naar te kijken.

    Geniet van een mooi weekend!

    Groetjes,
    Rosalie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik hou daar ook zo van. Als ik nadenk over het levensverhaal van mijn grootouders overkomt mij dat dikwijls dat ik nadenk over, hoe waren die als ze jong waren, ze hebben twee wereldoorlogen meegemaakt, wat doet dat met een mens. Bij de tweede wereldoorlog waren ze pas getrouwd, zaten ze met kleine kinderen,.......
    Goed bewaren dus....
    Die weckpotten zijn ook pure nostalgie en gezelligheid.

    Lieve groetjes,

    CreativEls

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat leuk dat het document zo goed bewaard is gebleven en dat nu bijna 100 jaar later er nog familie leden zijn die er over na denken, dat is toch zo mooi.
    En de potten zijn ook zo mooi.

    groetjes joke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh, wat bijzonder dat je dat hebt! Ik kan ook helemaal wegdromen bij zoiets...
    Handig zo'n meneer creatuur trouwens....;)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Geweldige he die oude documenten! Ik heb ze ook nog van mijn grootouders!
    En een man die van kringlopen houdt... ik ben jaloers!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Zo boeiend, inderdaad! En zo fijn dat jullie die liefde delen, mooi!
    Fijn weekend!
    Liefs Els

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Haha jij hebt nog wat te doen vanavond ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Het verleden, er is zoveel wat we ervan willen weten :) Heel boeiend!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat een prachtige blik in het verleden, je om- en beschrijft het allemaal zo prachtig, 'k zie het zo voor me...
    Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik vind het jammer dat er eigenlijk vaak zomaar over het verleden heen gewalst wordt. In onze wijk schrijven ze al jaren boekjes over de persoonlijke geschiedenis van de inwoners van de wijk. Er zijn helaas geen "jonge" mensen te vinden om dit werk verder te zetten. Ik ben eigenlijk het enige "jonge" bloed... In dat kader interviewde ik ooit mijn grootmoeder en de broer van mijn grootvader. Echt zo boeiend! Raar dat er in een gewone conversatie toch niet zo diep ingegaan wordt op thema's als de wereldoorlog. Ik ben heel blij dat ik dat interview gedaan heb. Alles staat nu netjes genoteerd en zal alvast niet verloren gaan!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Heel boeiend, die verhalen van vroeger en vooral van "den oorlog" dat hier in west-vlaanderen nog heel fel leeft. Ook mijn man is erdoor gegrepen sinds hij hier mee het vorige flanders fields museum heeft gemaakt met zijn toenmalige firma die ondertussen failliet is :) Hij heeft zich daarvoor in de geschiedenis moeten verdiepen toen en weet er heel veel over natuurlijk. Heeft ook een grote verzameling oorlogsfilms.
    Wat de weckpotten betreft, dat is mijn ding thuis en ook ik gebruik ze almaar meer terug en zoek erachter net als jouw partner.
    Ik heb pas nog litchees op jenever gemaakt erin, superlekker!!!!!!
    Droom nog maar wat, ik geniet mee want ook ik lees veel boeken...
    Groetjes, rita.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hé wat tof dat jou man daar aan heeft mogen meewerken. Ik ben zelf ook echt gegrepen door 'den oorlog'. Binnenkort is het 100-jarig bestaan en zal er een hele hoop te doen zijn rond het Ieperse, je zal mij daar vaak zien denk ik!

      Verwijderen
  17. Altijd leuk een verhaal/verleden wat ergens bij hoort,zo zag ik vanmiddag in de plaatselijke kringloop waar ik rondsnuffelde een opgezet veldmuisje in een lijstje met diepte,echt zo'n lelijk ding wat je dood aan zou kunnen treffen ergens in je schuur of huis zelfs?!??Zo'n verkrampt muisje met zo'n angstig e uitdrukking liggend op zijn zij...oerlelijk.Wie zet nu zoiets op denk je dan en terwijl ik dit dacht zei ik,ahhh bah wat leijk die muis in dat lijstje,waarop de knul van de kringloop het verhaal wat erbij hoorde begon te vertellen...namelijk dat een man die dieren opzet werd gevraagd door een vrouw een muisje op te zetten,dat wilde ze graag,dus zo geschieden,het muisje werd geregeld(vraag me niet hoe aan zijn 'gezichtsuitdrukking'te zien)en het vrouwtje kreeg haar lijstje met muis...echter kwam ze die na 1 maand weer terug brengen bij de man(waarom?!??geen idee)Deze dacht wat moet ik er nu mee en bracht het naar de kringloop.Op mijn vraag of de beste 'knul'zeker een hoofd groter dan dat ik ben...vroeg of dat hij dit verhaal niet even ter plekke uit zijn duim had gezogen,want hij zag er best wel uit als een goede story-teller voor al zijn waren,kreeg ik een zeer overtuigende' nee hoor!' te horen van hem,ach hoe het verleden/verhaal achter dit muisje ook mocht zijn,ik verliet met een glimlach de kringloop met onder mijn arm een doos 'word script'ofwel een engelse uitvoering van scrabble met mooie houten lettertjes,vast niet meer kompleet want het was een hele oude doos,maar daarom mocht ik hem van de 'story-teller'ook gratis meenemen,heel veel houten lettertjes,daar was ik al zo lang naar op zoek voor mee te freubelen een keer maar je ziet ze niet zomaar die houten scrabble letters,dus daar ging ik met mijn 'schat'en een glimlach op mijn gezicht de winkel weer uit:-)


    lieve groetjes en een fijn weekend!
    Angeline

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Geweldig hè, zo wegdromen naar verloren tijden en bij het minste kapstokje er een heel verhaal aan vastbreien. Wel bijzonder, die kaarten die jullie hebben. Ik had er nog nooit van gehoord, van zo'n vuurkaart...
    Ook nog dankjewel voor je lieve berichtje bij mij x
    fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Wel heel bijzonder, die oude documenten van de overgrootvader. Ik zou er ook hele verhalen bij verzinnen, en zoveel vragen hebben ... Koester ze!

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Zo een document vertelt vaak veel meer dan we vermoeden, ik heb een paar oude trouwboekje, er zit meer geheim aan dan je denkt, en eretekens of zoiets heb ik ook, hoe veel en hoe eervol waren ze voor de persoon die ze kreeg, wat was die eer dan, ja vind ik ook facinerend. En de oude weckpotten, ha ha, oud, mijn moeder gebruikt ze ook nog, voor krieken en peertjes :)

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Leuk hè, dat verleden! Ik kan daar ook zo bij wegdromen. En kan ook zo versteld staan hoe lelijk de meeste mensen tegenwoordig schrijven, waar is dat toch mis gegaan? Vroeger leek iedereen wel zo'n sierlijk handschrift te hebben. Ik kijk nog altijd graag naar handgeschreven kaarten en brieven van mijn opa's en oma's!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. ooooo ik smul helemaal met je mee hoor! Ik ben ook dol op van die oude documenten en foto's enzo. Wat bijzonder ik had ook nog nooit van een 'vuurkaart' gehoord. Erg tof dat jullie dat soort dingen nog hebben. En hoe heerlijk dat je lief je liefde voor kringloop deelt!

    BeantwoordenVerwijderen
  23. nog nooig van gehoord, een vuurkaart ! fijn dat je dat nog hebt !!
    ben meteen maar lid geworden van je blog want heb nog veel en veel meer leuke dingen gezien.!!

    Groetjes, Ellen
    http://ietsiepietsiekitschie.blogspot.nl/

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Gaaf!
    En die oude zwart wit foto's, zo mooi, ze zijn zo intrigerend.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Mooi foto`s, speciaal vind ik het zeg!!
    En prachtige potten! Sweet memories

    Groetjes Hester

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Een vuurkaart, wat een geweldig bezit :) Ach ja, onze fantasie gaat soms met iedereen wel eens op de loop!

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Hee wat bijzonder zo'n kaart! Kan me voorstellen dat je je fantasie dan de vrije loop laat! En wat te gek dat je blog het zo goed doet :)

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Oh ja, daar kan ik ook zo over nadenken. Wat mooi dat je dat hebt, zo'n kaart! Weet je wat er nu bij mij in de vensterbank ligt? Een oorlogshelm (met roestplekjes, zijn daar kogels op afgeketst?) van een op jonge leeftijd
    in Indie verongelukte neef van mijn schoonmoeder. Had hij die helm op toen hij omkwam (hij overleed door een motor-ongeluk)? Zoveel vragen! Wat heeft die helm allemaal meegemaakt, als die eens kon vertellen?!

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Heerlijk die nostalgie, de geur en de verhalen..bijzondere vondsten!

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Ik mijmer lekker met je mee. Foto's uit de oude doos van mijn net overleden tante roepen ook deze vragen op. Wie zijn deze mensen, hoe leefden ze.
    AL die prachtig bruine foto's die door veel handen zijn gegaan, foto's die bewonderd zijn omdat er nog maar weinig foto's waren, de beschadigingen, wat brengen die toch een speciaal gevoel naar boven.
    Ik kan me voorstellen dat jij dat ook hebt bij het zien van deze documenten.

    Groeten Saskia

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Dank jullie wel voor jullie fijne reacties én verhalen. Leuk om te lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Ik had trouwens ook nog nooit gehoord van een vuurkaart, tot ze bij ons op tafel lag :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Ik hou ook van de verhalen van vroeger en als ik foto's vond van 70 -80- jaar geleden vroeg ik aan mijn moeder wie dat allemaal was.Allemaal familie van mama ,sommige moet ik nog gekend hebben toen ik klein was maar kan het mij spijtig genoeg niet herinneren.Het ergste van al is dat mijn moeder geen foto van haar ouders heeft want die heb ik nooit gekend en dat vind ik heel jammer.Ik zou veel geven om een foto van mijn grootouders van moeders kant te hebben,de ouders van mijn vader heb ik gekend en heb foto's.Zo kan ik nog een tijdje doorgaan ,het zal jammer genoeg met denken aan moeten blijven.En zo heeft ieder van ons wel aandenken aan vroeger of ze denken er aan
    Groetjes Marie-Claire

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel voor je fijne reactie!
Liefs, Trui