maandag 30 december 2013

Tafeltje Dek Je

Een nieuw jaar op komst
vraagt om een nieuw tafelkleed.
Bij ons moet het tafelkleed functioneel zijn
en vooral AFWASBAAR :-)
Ik ging op zoek naar een schoon toile ciréeke ...
Wie zoekt die vindt ...
Op maat geknipt, keperlint errond
en klaar is kees ... euhm ... tafelkleed.

Vroeger ging ik nooit voor blauw gaan,
maar blijkbaar veranderen smaken met ouder worden.
Dus het werd blauw,
maar mijn geliefd groen kon natuurlijk niet ontbreken.

En toen vond ik het ook tijd
dat er eindelijk eens op mijn eigen tafel
een omhaakt waxinelichtje mocht staan,
nadat ik er al verschillende had weggegeven :-).
Kleurtje gezocht dat bij het tafelkleed paste
en me dan maar ineens helemaal laten gaan
(na al 100x in het 'Mollie Makes Haken'-boek te hebben gebladerd).
Alléé, een bijpassend doily'tje voor eronder dus ...


Gehaakt met Catania Katoen (effen blauw en groen) en Lammy Rio (gemailleerd groen) van Wol en Zo
Patroontje Doily uit 'Mollie Makes Haken'
Patroontje waxinelichtje: een herberekende versie van mijn vorige waxinelichtjes,
een Vera en Miss Creatuurtje-combinatie
Toile cirée: Tafelzeilonline.com
 
Ik ben klaar
voor het nieuwe jaar
en wens jullie een superfijne jaarwissel
en alvast een mooi en creatief begin voor 2014!

De dingen waarvan we houden
vertellen ons wie we zijn.
- BZN -

zondag 29 december 2013

Op wandel

Ze zit erop,
mijn laatste wandeling van dit jaar.
Voor het eerst ging ik op stap met een uitgestippelde Pasarwandeling.

Al een tijdje heb ik weer last van mijn rug,
tot zelfs een doktersprik in mijn bil toe (en nu een fameuze blauwe plek)
en het kersenpitkussentje heeft al menig overuren gedraaid.
Maar vandaag ging het beter,
en het zonnetje scheen zo schoon ...

Dus ik trok mijn stoute bergschoenen aan,
stak wandelkaartje, flesje water en natuurlijk
mijn fototoestel op zak en waagde het erop.

Het was een mooie wandeling,
met af en toe behoorlijk pijnlijk gehobbel,
want soms was de onverharde weg omgetoverd
tot vastzuigende modderpoeltjes.
Maar bewegen kan geen kwaad ...
dus ik ging dapper door.
De prachtige herfstkleuren hebben duidelijk
plaats moeten maken voor Koning Winter.
Maar ook dit seizoen doet de natuur zijn best.
En terwijl ik mijn ogen weer uitkeek,
deed ik een frisse neus op
en konden alle muizenissen mijn hoofd weer uit. 


Toch was ik blij dat ik mijn autootje terugvond,
en nu, na een lekker warm, naar eucalyptus ruikend badje,
met het kersenpitkussentje als beste vriend in de zetel,
is al het pijnlijke leed al weer vergeten,
en geniet ik na van mijn vitamienenkuur.


Schol! (warme chocomelk hoor! ;-))

maandag 23 december 2013

Over het hart en het verstand

Wanneer je actief in blogland rondhangt,
kom je veel oproepen tegen voor goede doelen.
Allemaal doelen die je aandacht verdienen,
die je vanuit hun hart aanspreken
voor mensen zonder toekomstbeeld,
voor zieke kindjes of kinderen in nood,
voor recht op een beter bestaan voor dieren ...

Jammer genoeg kan je niet ingaan op alle oproepen,
echt jammer genoeg,
want elke keer, wanneer ik iets afsla,
blijf ik een beetje met een pijn hart zitten.
En ik weet ook dat de personen in kwestie je dat niet kwalijk nemen,
want het is gewoon onmogelijk, daar heb je anders een fulltime job aan ...

Maar dat ieniemienie schuldgevoel ... 
dat blijft soms hangen, uren nadat ik de pagina heb toegedaan.
Want wij hebben het zo goed, we klagen vaak, 
maar begot, wat hebben we het goed!

En zo ook deze keer ...
ik ging niet ...
ik heb nog zoveel te doen,
en ik deed toch al ...
en ook voor dat doel al een keertje ...
dus nee, deze keer echt niet ...

Maar mijn hart bleef protesteren,
mijn hersenen bleven malen op misschien toch dit 
en als ik een beetje tijd maak voor dat ...
... een paar uren tijd van mij,
in ruil voor een massa blije gezichtjes, geholpen mensen, 
bijdrage voor een betere werking of bestaan ...

Dus met een grote lap stof die hier al een hele tijd ligt 
en een kinderdekbedovertrek van de rommelmarkt 
maakte ik knikkerzakjes voor de schoendoosactie,
 hier kan je er meer over lezen.

Volgens de tutorial van Elisanna, ik paste wel de afmetingen aan.
Maar deze zakjes maakte ik niet helemaal alleen ...
Ik kreeg hulp van ons krullebolleke.
Ze nam plaats achter mijn oude stikmachien,
gloeiend van opwinding,
teentjes op de pedaal, oefenlapje in de aanslag, en stikken maar ...
Al gauw kon ze rechte lijntjes stikken, starten en stoppen, 
dus tijd om te helpen ...
en trots dat ze was!
 
Met het puntje van de tong buiten ... in opperste concentratie.
En alvast geleerd dat het tornmesje nooit ver weg mag liggen.
Ze had er zin in ... zelfs toen het donker werd, stikten we naarstig verder :-)

Wij zijn tevreden,
we hadden een leuke dag en maakten zo weer andere mensen blij.
En daar gaat het toch om niet?
Met de middelen die je hebt,
het een beetje aangenamer maken voor een ander ...

Het resterende stukje gestreepte katoen werd omgetoverd tot 
deze leukerd die me telkens weer doet glimlachen
als ik hem tegenkom op mijn pinterestbord.
Ik dook in mijn lappenmand voor een bijpassend stofje voor poten en snuit
en daar was Plattie ...
Maar tijdens het rondsnuisteren in mijn lappemand,
zag ik nog 2 mooie bijeenpassende stofjes
en ook deze toffe walvis zat al een tijdje in mijn hoofd rond te zwemmen ...


Mijn Poekiedoos is vol ...
na de drukke feestdagen verhuizen Plattie en walvis samen met Roodkapje
Mik en Mon en Pip XL naar Saskia, 
die weer een paar kindjes in het ziekenhuis kan blij maken.

Missie volbracht!

Ik wens jullie allen voor de komende dagen
een hele fijne tijd,
met massa's fijne momenten!
Prettige feestdagen!




donderdag 19 december 2013

Schittering vol liefde

Ik heb mezelf voorgenomen
om elk jaar met Kerstmis
één kerstboomhangertje te maken.
Als ik dan goed reken,
is mijn kerstboom volledig selfmade wanneer ik op pensioen ben.
Geen slecht vooruitzicht hé :-)

Dit jaar maakte ik een ster, volgens dit patroon.
Vorig jaar ging ik voor vilt en maakte dit mini-kerstboompje.

Het sterretje werd gehaakt met de wolletjes die ik kocht bij Flying Tiger.

En naast de vele versieringen in de boom, schitteren de lichtjes en maken het geheel af.

Schitteren ... en zo kom ik bij
Schittering vol liefde ...
Tom is een hele fijne collega,
en ik ontmoet hem vaak bij de uitgeverij
waar ik als freelancer werk voor doe.
Maar een tijd geleden kreeg Tom een agressieve kanker.
Nog steeds vecht hij zeer moedig tegen deze zware ziekte.
Hij schreef een prachtige gedichtenbundel 'Schittering vol liefde'



'Wat doe je als je als jonge vader tegen kanker moet strijden?

Tijdens de diagnose en behandeling van zijn ziekte ervoer Tom hoe de liefde
voor zijn dochtertje hem kracht en moed gaf.
Op zijn betere dagen besloot hij de warme indrukken
bij het reilen en zeilen van zijn dochter
te vertolken als iets wat universeel herkenbaar moest zijn.'


De royalty's van dit boek gaan integraal
naar de Vlaamse Liga tegen kanker.
(Kom op tegen Kanker)

Wil je graag zo'n boekje aankopen en tevens je steentje bijdragen
om deze vreselijke ziekte te bestrijden,
dan kan je dit bestellen via Boekscout.

En ondertussen blijven mijn beide duimen omhoog voor jou Tom!

En oké, oké,
aangezien ik mijn blunder toch al voor 100.000'n mensen heb opgebiecht,
wil ik hem jullie niet onthouden.
Klik hier voor de link naar de blunders.
De mijne kan je terugvinden bij 'Hautekiet - Meer Blunders - 18/12/2013'
(op ongeveer 12:30 min.)
en jaaa oké, lach maar! :-)

Ondertussen is de prijs uitgereikt aan een dame
die bij de bank per ongeluk het alarm aanzette
en zo een onschuldige klant werd opgepakt door de politie.
Gelukkig was de mijne iets minder erg,
hoewel, voor de personen in kwestie misschien niet die dag ;-)

Wij streven zo naar perfectie
dat we vergeten dat imperfectie
ook mooi kan zijn!
- BZN -

dinsdag 17 december 2013

Niet verklappen!

Ik ga nog eens voor de Sneak peek :-)
Waarom?
Omdat ik nog niet mag tonen wat ik aan het maken ben,
want de persoon voor wie het is,
leest mee met mijn blog :-)

Wat ik wel kan laten weten
is dat ik het aan het maken ben met heel leuk garen 
uit het winkeltje Wol en Zo van Kristel.
Superfijn om mee te breien ...

Lammy Alpina-garen, nld nr. 7

Ik heb al een hele hoop naalden verslaan,
afgelopen zondag heb ik bijna 8 uur op de trein gezeten,
en heb dan ook 'tegen de sterren op' gebreid :-)
En ik deed deze lange reis niet voor niks.
Ik beleefde namelijk een supertof dagje in Eindhoven,
vol echte fijne vriendschap,
een lekkere gezellige lunch en theekransje,
en vooral met heel veel gebabbel
Merula had ik al eens ontmoet,
voor Janina en Rosalie was het de eerste keer,
maar we weten nu al zeker,
er komt absoluut nog een volgende keer!
Lieve dames, het was ongelooflijk fijn om jullie te ontmoeten!

Ik werd ondergedompeld in de wondere wereld van Flying Tiger.
Ik heb me serieus ingehouden, maar aan deze spulletjes kon ik toch niet weerstaan ;-)

En voor wie eens graag mijn stem wil horen,
morgen tussen 9u en 11u kom ik op Radio 1 - Hautekiet :-)
Er wordt een prijsje verloot
onder diegenen die hun zwaarste werkblunder durven opbiechten,
ik mailde en werd vandaag hierover opgebeld ...
Wie nu dus nieuwsgierig is naar mijn blunder, 
mja, luisteren maar morgen :-)
Ohja en ik word aangesproken met Geertrui.
Dat is namelijk mijn officiële naam.
Vanwaar dan Trui?
Wel, ik ben 13 jaar geleden verhuisd naar West-Vlaanderen
en daar hebben ze nogal problemen met het uitspreken van de letter G
(sorry lieve West-Vlaamse vriendjes maar het is zo :-))
Dus omdat ik niet voor de rest van mijn leven Heertrui wilde genoemd worden, 
heb ik er maar Trui van gemaakt :-)

Humor:
een goede schokdemper
als je botst in het leven
- BZN -

donderdag 12 december 2013

Pip XX-L

Zoooo.... dat hebben we ook weer gehad!
Een werkje van 2 dagen groeide uit tot een opdracht van een week en half.
Maar we hebben het gefixt.

Gisteren deed ik mezelf een dagje chillen kadoo,
geslapen tot 10 uur (en dat is làààààng geleden)
klèèèèin beetje huishoudklusjes en dan gezellig
naar mijn vriendinnetjes van ons breiclubje.
Breiclubje is eigenlijk niet de juiste naam ...
want naast breien en haken,
kunnen we ons hart luchten bij elkaar,
samen heel hartelijk lachen,
vitamientjes opdoen,
voor uiteenlopende redenen een stukje taart eten,
maar vooral onze vriendschap delen met elkaar!
Wie mij 5 jaar geleden had gezegd,
dat ik mijn draai ging vinden in een vrouwenclubje,
die had ik hartelijk uitgelachen :-)
Maar echt,
ik zou hen nu niet meer kunnen missen!

Dus tijdens ons gezellig samenzijn gisteren
maakte ik Pip af.
Pip was mijn tussendoortje,
en werd in 512 verschillende stappen gemaakt ...
een oortje gisteren,
drie rijen vasten vandaag ...
... ik kan echt niet zonder haakwerk,
ook niet in drukke tijden,
dus zo'n gezelligerd maken is ideaal om tussendoor te doen.

Mijn Pip is wel een flink uit de kluiten gewassen kereltje geworden.
In het gratis patroontje van Stip en Haak wordt gesproken over haaknaald 2,5.
Ik viste restjes wol uit mijn mand en haalde haaknaald 7 boven ...
vandaar deze hele grote maar superlieve Pip!

Gelukkig heeft Pip XX-L een warm vachtje :-)
Ohja en achteraan heeft hij nog een schattig krulstaartje!

Hij zit hier nu op de TV-kast met bengelende beentjes te wachten
(want buiten was het nu toch wel een beetje te frisjes,
zo met zijn poepeke in het gras)
tot hij mee in de doos mag voor Poekie
want zijn droom is een ziek kindje blij maken,
awel, binnenkort mag hij dat gaan doen!

De boog kan niet altijd
gespannen staan!
- BZN -

woensdag 4 december 2013

Presenting Twix

Al een een paar dagen vertoef ik niet in Blogland,
niet achter mijn naaimachien,
niet knus in de zetel met haaknaald of breipennen.
Nee ...
de plicht is weer heel luid aan het roepen,
en er moeten weer een paar deadlines gehaald worden.

Dus tot ik jullie weer wat creatiefs kan laten zien,
en ik me weer achter mijn pc kan hangen
(ipv rechtop, zwaar geconcentreerd en best al met piepoogjes nu)
om al jullie fijne blogberichtjes te lezen
wil ik toch al onze 'Twix' voorstellen ...

Het vrije vrouwenbestaan was van korte duur voor onze kippies,
een nieuwe haan heeft zijn opwachting gemaakt.
Voorlopig wordt hij nog danig onder de voet gelopen
en op zijn plaats gezet door onze vier bazige vrouwtjes,
maar ik ben er zeker van 
dat hij binnen geen tijd
zijn manneken zal staan en
 haantje de voorste zal zijn!

Het buitenspelen is even voorbij,
tot haantje Twix zich thuisvoelt ...
de dames zijn niet blij ;-)
Oh oh wat is het toch lastig om een kip te zijn!
En met deze bedeesde hanenbeelden,
laat ik jullie weer
en kruip in mijn bedje
om er morgen weer fris en monter (of zal het eerder monster zijn)
mezelf uit mijn bed te hijsen
voor de volgende ronde ...

Erit tibi!
In posterum!

(ons Jitske heeft net Latijn zitten studeren bij mij in de bureau, valt het op? ;-)
Het enige verschil is dat zij het uit haar hoofd kent,
ik heb Google translate moeten raadplegen :-)

Carpe diem!

Het leven is wat je
overkomt terwijl je
andere plannen maakt
- BZN -