vrijdag 13 juni 2014

Moedermuizenissen ...

Ik heb het zitten ...
Al een tijdje geen zin om foto's te maken (huuuhh???),
geen zin in bloggen, reacties achterlaten,
zelfs niet veel zin in creatief bezig zijn (2x huuuhh???),
geen concentratie, lummelen ...
ik heb last van het
"Moeder je moet loslaten - help ik kan het niet - ja toch wel, het moet -
ik vind the circle of life helemaal niet leuk" syndroom ...

Zoonlief komt al voor het derde weekend op rij niet naar huis
en heeft zich verschanst op zijn peda in Oostende om te studeren ... 
een lege plek aan tafel in het weekend, 
geen conversaties over onderwerpen die ondertussen
soms mijn petje te boven gaan
maar heerlijk om naar te luisteren :-),
geen stiekem vertederd achter het hoekje kijken
hoe groot hij toch geworden is ...
Dochterlief blokt voor haar laatste examens aan de middelbare school
en maakt ijverig lijstjes van wat er allemaal nodig is
voor haar toekomstige kot in Gent ...
vertederd kijk ik achter het hoekje hoe groot ze geworden is ...
HELP ...

Met mijn hoofd naar beneden ben ik maar begonnen aan de strijd
tegen de onkruidinvasie in mijn voortuintje om mijn
gedachten te verzetten ... Yes you can Trui ... 
je moet ze anders leren vasthouden Trui ... ja ja ... 
Trek, sleur, hak aan het onkruid ...
per stukje mooie natuur dat weer vrijkomt voel ik me beter ... 
dochterlief komt mama's schouders inwrijven en samen genieten we even
van de zonnestralen en elkaar ... zucht ... 
en hop ... ik haal zowaar mijn fototoestel uit ...
Klik klik ... per foto die ik neem, bloeit mijn hart weer open ...

Jaaa, ik kan het echt hoor!
Ik leer ze anders vasthouden ... 
Ik herbegin met vernieuwde moed
aan het parcours
dat elke ouder moet afleggen,
en waar ik vast en zeker 
in zal slagen.
Met hernieuwde moed geef ik hen
verder de vrijheid die ze verdienen,
leer dat bloedende hart te stelpen,
en plaats te maken voor 
een andere maar ohh zo mooie moeder-kind-relatie.

 Morgen rij ik met een grote kom eten naar Oostende -
Mama, elke moeder maakt om beurt in het weekend eten voor ons klaar,
zodat we niet enkel op pizza en friet moeten leven,
ajaa, geen tijd om eten te maken, blokken moeten we! ... wil jij dat ook doen?? -
dus met een grote kom eten voor 8 jongens
samen op één gang,
die stilletjes aan aan het einde van hun latijn zijn,
die nog 2 zware examens voor de boeg hebben.
Morgen knuffel ik mijn grote zoon nog eens plat
(achter het hoekje natuurlijk)
en tel ik samen af tot het einde van de examens ...

Morgen begin ik aan een feestkleedje voor mijn dochterlief
die binnen twee weken
haar einddiploma in ontvangst mag nemen ...

Ik ben trots op mijn grote sjarels en jaaa, ik kan het!!
Morgen is er weer een dag,
en deze keer zal ik hem lachend tegemoet gaan.

Moedertje natuur,
zoals zo vaak
is het je weer gelukt
mijn redder in nood te zijn ...
Dank je wel!

 YES I CAN!


DE bloemen der bloemen ... mijn favoriete Hortensia
Elke bloem hangt aan dezelfde struik, kleurrijk exemplaar hé!
Die 2 kleine lachende gezichtjes die thuiskwamen van school
waren nog een extra boostje :-)

Diepe wortels
kunnen stormen doorstaan!
- BZN -



36 opmerkingen:

  1. Och ik kan het me zo voorstellen, moeilijk dat loslaten en ik sta nog maar aan het begin en vind het nu al moeilijk, onze zoon gaat komend schooljaar naar het voortgezet onderwijs en hij heeft een school gekozen en een stad verder. (ik hou me stoer maar vind het vreselijk) jij een fijn weekend samen met je zoon.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nog efkens volhouden, dan is de lastige examenperiode achter de rug!
    En ik kan me er iets bij voorstellen dat het verdomd moeilijk is om ze beetje bij beetje los te laten... Yes you can!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi! En knap! Wat een veerkracht blijkt een mens toch steeds te hebben hé!
    Dag Hannah

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De spreuk van BZN is wel heel toepasselijk, hè mama Trui ;-)
    Natuurlijk kun je het, ook al is het moeilijk. Maar eigenlijk is het maar goed ook dat het moeilijk is om je kind los te laten, want dat laat je realiseren hoeveel je van ze houdt... Sterkte meis, ik kan er over mee praten!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. De zoon had twee keuzes oftewel opnieuw studeren of alleen gaan wonen. Oef hij koos voor het studeren. Gelukkig zien we ze graag en daarom maakt het loslaten het zo moeilijk, maar het komt toch. En als ze het dan doen, alleen gaan wonen en ze doen het goed, ach wie staat daar stilletjes achter de hoek fier te wezen (en pinkt er een traantje weg...) 't ja dat zijn dan die moeders...
    Grtjs
    Daniëlle

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oooh daar moet ik ook nog niet aan denken. Maar ik zit in de jonge kinderen en ben ook niet vooruit te branden dus ja, het zijn van die fases? Toch? (hope so haha)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Kleine kindjes worden groot. Van een kant leuk, maar soms voor mama's even lastig, even slikken, even onwennig. Zo te zien aan al jouw prachtige foto's komt de energie en zin langzaam weer bij je terug.

    Fijn weekend, Margaret

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mooi verwoord! Hoe warm ook dat je die gasten op kot gaat bevoorraden!

    Geen ongerustheid nodig!
    Die kinderen blijven je kinderen en ze blijven thuiskomen!
    Die twee van ons hebben op kot gezeten en daarna allebei een jaar Londen gedaan, en daarna stages in het buitenland (dochter in Hamburg, zoon een jaar in Nepal) en telkens dacht ik dat ze voorgoed wegwaren, en nu zijn ze 25 en 28 , en komen ze NOG steeds de meeste weekends thuis. En ik kan je vertellen: het wordt alsmaar gezelliger want ze weten meer en vertellen meer en verrijken ons hele leven.

    Fijn dat je dochter op kot in Gent gaat, kan je alvast een heleboel zelfgemaakte objecten met liefde beginnen maken om haar kot te customizen!

    Mooie foto's van je tuin. wat een pracht hortensia's. En die ene lavendelfoto (de eerste ) is indrukwekkend mooi!

    Een Afrikaanse lucht bij mij, dat beschouw ik als een compliment!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. wauw wat heb je dat mooi geschreven!!!!! wauw

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ach lieve trui toch, even een knuffel. Het komt goed en went echt, maar dat heeft soms wat tijd nodig. Enne...wel foto's blijven maken hè, anders mis ik ze hier zo!
    xxxxxxx (een paar extra xx) Janina

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oh ook ik weet er alles van hoe moeilijk het kan zijn. Ik heb dan wel weer het geluk dat dochterlief op zo'n 5 minuten fietsafstand is gaan wonen. Maar het is toch flink wennen hoor en echt vaak zie ik haar ook niet. Een keer op de twee weken even een paar uurtjes, blij als ze komt opruimen want ze is eigenlijk alleen pas met haar kleren over. Vandaag zie ik haar weer, komen ze dozen ophalen voor de rommelmarkt morgen. Ik hoop zo dat ze goed verkopen en dat ik die spullen niet meer terugzie ;) en zij ze kwijt zijn. Ja het grote loslaten van onze kinders is niet altijd even makkelijk maar een volwassen relatie met je kinders is ook weer zo bijzonder al heb ik er maar eentje ;). Heel veel sterkte lieverd! Je kunt het! Dikke knuffels!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Oh ik zit hier gewoon met tranen in mijn ogen om jouw moederhart.
    Het lijkt me ook niet niks allemaal om ze zo kort achter elkaar "zelfstandig" te zien worden!
    Maar 1 ding is zeker, dat jij een lieve moeder bent waar ze zeker altijd op terug kunnen vallen ongeacht waarvoor.
    Dat ze weten dat ze altijd in liefdevolle armen terecht kunnen voor een superknuffel, al is het uit het zicht om het hoekje ;-)
    Prachtige foto's !!!

    huilend moederhart
    altijd durende liefde
    verstevigt de band
    (haiku ;-))

    Yes you can!!! Dikke knuffel X

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Oh trui wat verwoord je dit mooi ,ja het zijn langzaam de touwtjes die losknappen maar daar komt een dikker voor terug, loslaten is een heel proces maar als je dan ziet dat ze happy zijn is dat toch weer prachtig ,het went snel er komen andere mooie dingen voor ,dat gaat goed komen .lieve groet marloeskreatief

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Jemig, ik zit hier gewoon wat weg te slikken. ♥♥ die zijn voor jou !

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ha zo herkenbaar allemaal! De laatste gaat hier over een paar weken (na afstuderen) echt de deur uit... samenwonen met haar vriend in een eigen huisje. Ik ben al wat gewoon maar dit is toch ook even slikken. Het is wel zoals Brigitte zegt... ze blijven graag terugkomen alleen ...'t is niet meer elke dag. Maar de keren met z'n allen samen worden "superkeren" om te koesteren!
    Maar zie ik het fout? Hebben jullie nog 2 kakelnestjes? Dat duurt nog even voor die uitvliegen! Jij kan nog lang "moederen"!
    Fijn weekend

    Oh ja, je Hortensia's zijn geweldig (vergat ik nog bijna)

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Jouw hart klopt zo alles het kloppen moet. Een echt moederhart! Mooi verwoord en ja ze worden groot, maar blijven altijd je kind.
    Ik vind je hortensia's prachtig. Ik heb mijn tuin er ook vol mee staan, in allerlei kleuren! Zo ontzettend mooi! (P.S. mijn man was de afgelopen dagen in Kortrijk en kwam erachter dat het relatief in de buurt van Ardooie ligt, hij wist dat ik weleens contact had met iemand aldaar. Hihi, dat ben jij!)
    Lieve groetjes Tinie

    BeantwoordenVerwijderen
  17. dat gelooft ge niet!!! heb gisteren met een vriendin hetzelfde gesprek gehad: dat het huis zo leeg is, als ze op kamp zijn allemaal, eerst zitten we erop te wachten: wanneer kan ik eens mijn goesting doen, maar als ze dan echt weg zijn, pfffff dat voelt echt niet goed....en dat we ons moesten voorbereiden op wat jaren later, als ze echt op kot gaan gaan, dan zijn ze veel langer weg nog...en aan nog later willen we niet eens dénken
    maar tja...het zal ons ook wel lukken zeker...

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Zit hier te staren naar mijn toetsenbord en herinner me die tijd van loslaten. Echt niet leuk!!! Als je kinderen hun thuis niet meer bij jou hebben; je weer met z'n 2-en bent. Niet meer delen in hun dagelijkse dingetjes, maar ook niet meer ongerust omdat ze zo laat zijn. Dat weet je dan nl niet ;-).
    De mooiste tijd voor een gezin vond ik de jaren van de basisschool, daarna begint het losmaken met allerlei kleine dingetjes. Ook het loslaten gaat zo, met hele kleine stapjes. Tot het uiteindelijk ook goed voelt om weer samen te zijn en te genieten van op bezoek gaan bij en bezoek krijgen van je kinderen ennn, de grote BONUS, KLEINKINDEREN!!
    Geniet voorlopig nog maar volop van je kinderschare Trui, jij hebt ook nog die basisschool-kleintjes :-)). En die groten, die ben je echt niet kwijt!
    Lieve groet, Nelleke

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Anders vasthouden die hou ik erin als ik over een heeeeeeeeele lange tijd weer eens op vakantie ga,,,En ja moedertje natuur is ook mijn redster ze is fantiestas!!! X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Ja, dat valt niet altijd mee en moeten we allemaal doorstaan en zien door te komen. Soms gaat het goed en soms weer niet. We blijven ons verantwoordelijk voelen voor die koters, ook al zijn ze 30, ook ik leer het nooit of nooit af, krijg soms ook opmerkingen van "mama!!! en dan weet je het weer :-) maar toch wordt het ook wel ergens gewaardeerd dat je zo bent, ook al laten ze het weinig of niet merken. Reageer je lekker buiten af, laat je hoofd wat uitwaaien en meteen gaat het beter, je kan het Trui, ook al gaat het niet elke dag even goed!
    Grtjes, rita.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Wat een mooie foto's Trui! En dat loslaten en toch vast blijven houden, dat komt wel goed! Je kunt trots zijn op die hardwerkende kinderen! Geniet ervan!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Prachtige foto's heb je gemaakt...Loslaten of ze op een andere manier vasthouden zoals je zo mooi verwoordt, het hoort inderdaad bij het leven. Ai, ik moet er nog niet aan denken dat dat bij mij ook nog komt, hopeliik is dat een proces waar je in kan groeien.
    But you can daar ben ik zeker van

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Je kan het zeker Trui ! Je bent een supermama !
    En ja ik probeer terug te zijn in Blogland met blogbericht en al ! Ik genoot hierbij opnieuw van jouw prachtige foto's !
    Lieve groetjes,

    CreativEls

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Wat een vertederend stukje leesvoer ....super ....lief....een dikke knuffel ...

    Liefs
    Marjo

    BeantwoordenVerwijderen
  25. De natuur geeft ook het voorbeeld he, van komen en gaan en loslaten en .... Vasthouden is mooi maar loslaten is misschien nog wel veel mooier, als mama! Jij bent een flinkerd!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Hallo,

    Sterkte met loslaten meid en mooie foto's heb je getrokken.

    Groetjes, Jaimie

    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  27. heftig he als ze groter worden en het huis uit gaan,mijn oudste gaat vanaf 1 juli voor een half jaar het huis uit,echt niet leuk dat los laten,echt heel zwaar,heel veel sterkte ik leef echt met je mee en weet wat je nu door maakt,maar je doet het zoo super goed daar kan ik nog wat van leren,zet hem op meid.

    gr yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Beeldend geschreven.
    Kan je emotie voelen, je zit in deze fase niet meer op de eerste rij in hun leven.
    Verstandig dat je troost zoekt bij 'Moeder' natuur.

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Zo ontroerend om te lezen. Zo te horen zijn het fantastische kindjes, en hebben ze een super mama. Dat kan alleen maar goed komen! You can do it!

    Cindy x

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Dat heb je mooi verwoord! Ja het is en blijft moeilijk. Mijn zoon is nu sinds vorige herfst alleen gaan wonen en mijn dochter al een paar jaren eerder. Toch komen er andere mooie momenten samen met hen, je gaat dat supergoed doen! Je bent ook een supermama voor ze alles komt goed hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Wow Trui, wat kan je het mooi vertellen...
    Ik hoop dat ik over een tijdje ook zo dapper kan zijn als jij! Zoonlief was deze week op kamp en ik ben nu alweer blij dat hij terug is ;-)...
    Wat boffen jouw kinders met zo'n lieve mam!
    Mirjamxxx

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Oef,..ik voel met je mee als ik dit lees..heel mooi omschreven en dat lijkt me ook het moeilijkste moment van al die jaren dat je bezig bent geweest om je kinderen groot te brengen...het loslaten.. en dan maar hopen dat je het goed hebt gedaan en ze een fijne toekomst krijgen en héél gelukkig worden...komt met jou/jullie vast helemaal goed!! xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Hoe ontzettend mooi heb je dit allemaal verwoord ! Respect ! Het komt wel goed ... Je bent een supermama en dat weten jouw kids. Die blijven je ook wel op handen dragen zoals jij dat nu doet. Maar ik weet het, 't is nie makkelijk he, loslaten. Begrijp hoe het voelt. Zelf ben ik stiekem wel een beetje blij dat de zoon volgend jaar nog niet op kot wil.
    Mooie tuinfoto's ! Hortensia's vind ik ook prachtig ! Hoop er ook nog bij te zetten in onze tuin die momenteel heraangelegd wordt (er staat er nu ééntje wat verweesd die verplant zal moeten, hopelijk lukt dat)
    Groetjes,
    An

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel voor je fijne reactie!
Liefs, Trui